de liefde als hoogste goed

Tussen oorlog van met z’n tweeën en ontberingen van alleen zijn moet de volmaakte omgang liggen’, dichtte Elly de Waard in haar debuutbundel Afstand. Een stelling die menig (echt)paar zal onderschrijven. Het is ook mijn persoonlijke ervaring. Als samen zijn niet meer werkt, voelt alleen zijn als een bevrijding. Maar géén partner hebben is af en toe verdomde eenzaam.

De Franse filosoof Ruwen Ogien is er stellig over: ‘Romantische liefde duurt niet eeuwig. Hooguit drie jaar. Niemand is onvervangbaar, ook jouw eeuwige liefde niet.’ Ogien schreef er een boek over, Philosopher ou faire l’amour. In een uitstekend interview in Vrij Nederland (dank voor het delen, Marjan!) zegt Ogien: ‘De romantische liefde was vooral een literaire werkelijkheid. Alleen is het vandaag de norm geworden in ons dagelijks bestaan: een man en een vrouw, trouw aan elkaar en voor eeuwig verbonden.’ Ogien gelooft er niet in: ‘Die lofzang op de liefde is een soort spreekbuis geworden van een nieuw conservatief gedachtegoed (…). De liefde als hoogste goed is een rechtvaardiging om elke innovatie tegen te houden als het gaat om het huwelijk, seksualiteit en voortplanting.’ Het homohuwelijk bijvoorbeeld, waar in Frankrijk zeer heftig tegen geageerd werd. Of de opvatting ‘seks zonder liefde is slecht’. Ogien: ‘Er is geen empirisch bewijs voor de stelling dat seks per definitie beter is mét liefde. Er zijn zelfs redenen om te denken dat liefde juist een obstakel is voor bevredigende seks.’

Moeten we hierdoor bitter worden? Ik vind van niet. Ogien schetst eerder een realistisch dan een cynisch beeld. Ook ik merk ik dat ik véél kritischer ben geworden over het idee liefde is for always. Vanaf mijn 20e heb ik non-stop een man aan mijn zij gehad – het is voor het eerst dat ik maandenlang single ben. Ik ontdek nu dat ik het prima naar m’n zin kan hebben in m’n eentje. En dat alleen zijn helemaal zo deerniswekkend niet is. Ogien concludeert in het interview in Vrij Nederland: ‘Liefde is niet onbelangrijk, maar ook niet het belangrijkste in ons bestaan. Persoonlijk zou ik eerder de liefde opgeven dan de vrijheid.’ Aanvullend zou ik willen stellen: liefde is wel degelijk belangrijk, maar het komt op allerlei manieren naar je toe. Ook zónder exclusieve partner-voor-het-leven.

6 gedachten over “de liefde als hoogste goed

  1. Wat een mooie blog.
    Ik ben het met Ogien eens. “Liefde is niet onbelangrijk, maar ook niet het belangrijkste in ons leven.” Vrijheid te ervaren om lief te hebben, dat is wat ik belangrijk vind.

    Liefde ontvangen en kunnen geven, niet alleen van mijn exclusieve partner ( huwelijk op 16-12-1980) bracht mij meer in balans in ons 36 jarig samenzijn.
    Ook mijn kinderen, vrienden/innen en familie vormen mijn basis, “om te vertellen wat niet van belang is.”
    ^F. en ik zijn nog steeds samen: Die vrijheid te voelen zelf te kunnen kiezen, ook in 2015, past bij ons.

    1. Wat mooi dat je dat zegt Marjanne! Natuurlijk zijn er heel veel voorbeelden van relaties waarin het wél lukt om elkaar te blijven inspireren, motiveren en liefhebben. Juist omdát je die vrienden en familie om je heen hebt misschien. Omdat je niet al je vervulling uit één partner kunt halen, zoals Annemieke terecht opmerkt.

      1. Vervulling uit één partner halen dat lukt mij niet in ieder geval. Het is altijd weer die balans om in vrijheid te mogen, kunnen kiezen. Dat is liefde vlg. mij. Ook die man op straat, die paraplu’s en dames redt ♥

        Je hebt me met dit blog weer even geprikkeld Olga, dank.

  2. Mooi Olga,
    doet me meteen denken aan een boek dat ik ooit eens las van C.S. Lewis die sprak over 4 soorten liefde: genegenheid, vriendschap, erotiek en liefdadigheid. Alle vier belangrijk, in ieder geval in mijn bestaan. Maar ik geloof er niet in dat alle vier exclusief met 1 ander vervuld worden. Hoe armzalig zou dat zijn!
    liefs
    Annemieke

  3. Liefde, tja puf groots woord maar benauwd me ook ern beetje. Ben meer van het kleine zoals: genegenheid/aandacht voor/opmerkzaamheid en attent zijn. Dit kan voor mij in een gebaar van een ander naar mij toe zitten. Gisteren nog: een man die rennend mijn paraplu achter me aan kwam brengen….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *