I will survive

Ruim twintig jaar van m’n leven heb ik samengewoond. Nu woon ik alweer maanden zonder partner. En dat heeft grote voordelen. Zelf je huis en je leven inrichten, geen gezeur aan je hoofd in de trant van ‘wat ben je stil, waar denk je aan?’. Maar soms heb ik het even hélemaal gehad. Op die momenten, ik geef het eerlijk toe, vind ik het geluk van anderen onuitstaanbaar. Ik heb dan best met mezelf te doen. Hoe trek je jezelf vervolgens weer uit de put? Vijf survivaltips.

 

  1. Maak een Spotifylijst met stoere liedjes aan. Liedjes die je laten voelen: het gaat je lukken. Op mijn lijst staat natuurlijk I will survive van Gloria Gaynor. En Ramses Shaffy’s We zullen doorgaan.
  2. Verwijt jezelf niets. Gebeurd is gebeurd, je doet er niets meer aan. Kijk vooruit, niet achterom.Loesje
  3. Dans. Lach. Ga naar de sauna of de kapper. Desnoods naar de nagelsalon. Met andere woorden: verwen jezelf.
  4. Drink wijn met vrienden. Drink geen wijn in je eentje. Dat leidt tot niets.
  5. Kies eens voor de huiskamer in plaats van de kroeg. Trek je onesie aan, nestel je met een pot thee op de bank en lees. De krant, een roman of een dichtbundel. En dat mag bést iets vrolijkers zijn dan, pak ‘m beet, Geduldig Lijden van Lévi Weemoedt. Ook non-fictie is een aanrader. Zo stap je in een andere wereld of kom je op nieuwe ideeën.

Kortom: schud de sores van je af, kom in actie, maak plannen voor de toekomst. Alles komt goed. Alleen niet meteen vandaag.

Een gedachte over “I will survive

  1. Ik ben nieuwsgierig wat jij ziet als gelik van anderen. Ik had vandaag zo’n moment dat ik dacht: ben blij dat ik daar niet zit. Ok, het was in the Mac donalds met heel veel jengelende kids….voorportaal hel…. Maar toch. Zo lekker dat ik dan met mijn twee mannen van 10 en 13 weer vertrek naar rustiger oorden. Thuisgekomen zet ik Sam Hunt op (take your time is momenteel favoriet) en dan ben ik blij met ‘ons drietjes’. Wie heeft er dan een man nodig?

    1. Take your time, ook een heel mooie voor de liedjeslijst ‘I will survive’!
      Meestal heb ik hetzelfde wat jij omschrijft. Zó fijn om met z’n drietjes te wonen: de rust, de zefstandigheid, tijd hebben voor m’n kinderen, etc.
      Dat geluk van anderen zie ik vooral op mijn mindere momenten. Blije FB-plaatjes van intacte gezinnen, exen die nadrukkelijk met hun nieuwste aanwinst lopen te pronken – soms trek ik dat niet. En dan komen de liedjeslijst en die pot thee goed van pas. Hoe doe jij dat, als je een dipje hebt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *